Adisebaba Masalı “Küçük Kırmızı Tavuk”
Adisebaba masalıdır. Bir zamanlar küçük, sevimli bir çiftlikte çalışkan bir kırmızı tavuk yaşarmıış. Aynı çiftlikte tembel bir kedi, keyfine düşkün bir köpek ve sürekli uyuyan bir ördek de varmış.
Bir gün kırmızı tavuk yerde birkaç buğday tanesi bulmuş. Arkadaşlarına dönüp sormuş:
“Bu buğdayları kim benimle birlikte ekecek?”
Kedi esneyerek,
“Ben ekmem.”
Köpek kuyruğunu sallayarak,
“Ben de ekmem.”
Ördek ise kanadını kaldırıp,
“Hiç yorulamam.” demiş.
Bunun üzerine kırmızı tavuk,
“Öyleyse ben ekerim.” demiş.
Günler geçmiş. Buğdaylar büyüyüp altın sarısı başaklar olmuş. Tavuk tekrar arkadaşlarına seslenmiş:
“Bu buğdayları kim benimle birlikte biçecek?”
Kedi,
“Ben biçmem.”
Köpek,
“Ben de biçmem.”
Ördek ise,
“Ben dinleniyorum.” demiş.
Kırmızı tavuk hiç şikâyet etmeden bütün buğdayları tek başına biçmiş.
Sonra sıra buğdayları değirmene götürüp un yaptırmaya gelmiş.
“Kim bana yardım edecek?” diye sormuş.
Ama yine hiç kimse yardım etmek istememiş.
Çalışkan tavuk ununu alıp eve dönmüş. Bu kez ekmek yapmak için hamuru yoğurmuş.
“Kim benimle birlikte ekmek pişirecek?” diye sormuş.
Kedi, köpek ve ördek yine aynı cevabı vermiş:
“Biz yapmayız.”
Kırmızı tavuk sabırla çalışmış, hamuru hazırlamış ve mis gibi kokan sıcacık bir ekmek pişirmiş.
Ekmek fırından çıkınca kokusu bütün çiftliği sarmış. Kedi, köpek ve ördek hemen koşarak gelmiş.
“Bu güzel ekmeği bizimle paylaşır mısın?” diye sormuşlar.
Kırmızı tavuk gülümseyerek şöyle demiş:
“Buğdayı ekerken yardım etmediniz. Biçerken de yardım etmediniz. Un yaparken ve ekmeği pişirirken de yanımda olmadınız. O hâlde bu ekmeği de ben ve yavrularım yiyeceğiz.”
Bunun üzerine diğer hayvanlar yaptıkları hatayı anlamışlar. Bir daha işten kaçmamaya ve gerektiğinde birbirlerine yardım etmeye söz vermişler.
O günden sonra çiftlikte herkes elinden gelen işi yapmış. Birlikte çalışınca hem işler daha çabuk bitmiş hem de herkes daha mutlu olmuş. Emek veren, emeğinin karşılığını alır. Yardımlaşmak ve sorumluluk almak, birlikte mutlu yaşamanın en güzel yoludur.
